Enclos paroissial van Sizun

Laatst bijgewerkt op 18 september 2026

Van de ommuurde kerk van Sizun valt bij aankomst direct de monumentale triomfpoort uit 1588-1590 op. Maar ook verder heeft deze enclos veel te bieden. In de eerste plaats het fraaie ossuarium. Dan de église Saint-Suliau met een Bretonse kerktoren (1728-1735) die rust op vier zuilen en niet op een fundament.
Van binnen is deze kerk rijk versierd met drie altaren met grote retabels, een bijzondere dakconstructie, de standbeelden en niet te vergeten de gebeeldhouwde sablières. 

Triomfpoort (Porte Triomphale)

De triomfpoort wordt ook wel Porz-ar-Maro genoemd, de poort van de doden. Deze poort gaf in het verleden direct toegang tot het kerkhof dat zich rond de kerk bevond. Nu is er alleen nog van hieruit gezien een kerkhof aan de andere kant van de kerk.
De poort is in totaal 14,5 m breed en bestaat uit drie bogen, van elkaar gescheiden door gecanneleerde zuilen met Korinthische kapitelen. De centrale boog wordt bekroond door een calvaire.

Ossuarium

Het opvallende ossuarium ligt aan de westkant van het kerkterrein, de voorkant is naar het oosten gericht. Aan de oostkant is ook de ingang en dat is uitzonderlijk voor een ossuarium.

Bovenin zijn twaalf nissen te zien met daarin beelden van de twaalf apostelen met elk een voor hen specifiek attribuut: Petrus (sleutels), Andreas (kruis in de vorm van een X), Jakobus de Meerdere (schelp), Johannes (beker), Jakobus de Mindere (staf), Matthias (pastorale staf), Filippus (kruis), Bartholomeus (hartsvanger), Mattheüs (weegschaal), Simon (zaag), Judas (zwaard), Thomas (driehoek, winkelhaak?).

Meer informatie hierover is te vinden op de pagina ‘De apostelen en hun attributen’. Meestal zijn de beelden van de apostelen te zien in het hoofdportiek van de kerk, maar hier dus niet.
Een uitgebreide beschouwing (en prachtige foto’s) over de relatie van de apostelen met het Credo is te vinden in het blog van Jean-Yves Cordier.

Op de fries boven de deur onder het fronton staat: ‘memento mori’ (gedenk te sterven). In het fronton staat het wapen van de familie Rohan. Datzelfde wapen tussen twee leeuwen is ook te zien op de sablière, een beetje rechts van de deur.
Tijdens de Revolutie werden in het ossuarium bijeenkomsten gehouden van het Comité voor Openbare Veiligheid. Tegenwoordig is het ossuarium een tentoonstellingsruimte voor diverse Bretonse voorwerpen en kleding uit het verleden.

Interieur van de kerk

Hoogaltaar

Het retabel van het hoogaltaar (17^e eeuw) laat een schildering zien van de Hemelvaart. Het schilderij is omgeven door twee Korinthische zuilen.
Aan weerskanten staan de  ​​beelden van Maria en Sint Suliau. Onder deze beelden zien we twee reliëfs met enerzijds Maria met kind en aan de andere kant Jozef, ook met het kindje Jezus. Het driehoekige fronton, dat het geheel bekroont, is voorzien van een buste van God de Vader die uit de wolken tevoorschijn komt.
Dit hoogaltaar wordt geflankeerd door twee altaarstukken van hetzelfde model. Het ene, aan de zuidkant, is van hout en toont een schilderij van de doop van Christus. Het andere, aan de noordkant, is van witte steen en bevat een schilderij van Sint-Augustinus met de engel.

Het orgel
Het orgel van Sizun is oorspronkelijk van de hand van Thomas Dallam, zoon van orgelbouwer Robert Dallam (1602-1665). Thomas Dallam woonde van 1682 tot 1684 in Sizun en bouwde talloze orgels voor de Finistère. Het oorspronkelijke orgel zou 23 registers hebben gehad. Maar na een blikseminslag in 1750 is het orgel slecht gerepareerd. Dat gebeurde vervolgens nog een paar keer zodat in 1968 het orgel zich in zeer slechte staat bevond.
In 1971 restaureerde orgelbouwer Jean Renaud uit Nantes het orgel in klassieke stijl, met 10 registers op het hoofdorgel, 7 op het bovenwerk en 3 op het pedaal. Nu worden er in de zomer concerten gegeven op dit prachtige instrument.

Doopvont en preekstoel
Zowel het overdekte doopvont uit 1676 als de preekstoel uit de 17^e eeuw zijn historische monumenten. Beide zijn uit hout en deels beschilderd.

Beelden

Net zoals in alle kerken in Bretagne vinden we hier ook veel beelden, zowel binnen als buiten. Binnen zien we vooral standbeelden van heiligen zoals die van St. Yves, St. Maudez, St. Suliau en Petrus, allen uit hout gesneden in de 16^e of 17^e eeuw.
Buiten vinden we langs en op de muren veel opmerkelijke beelden van (fabel)dieren, chimeren en mythologische wezens zoals een zeemeermin en een slangenvrouw (triomfpoort).

Piëta
De piëta is gemaakt van Kersanton-steen en komt oorspronkelijk van het kerkhof achter de kerk. Daar is nog de granieten sokkel te zien waarop zij gestaan heeft. Deze sokkel draagt ​​een inscriptie uit 1858 met de datum 1540.

Fraai uitgebeeld is Johannes de Doper die met zijn linkerhand een traan wegveegt. Verder zien we Maria met ​​een lange, omhullende mantel die haar hoofd bedekt, vergelijkbaar met de ‘weduwenmantels’ van Finistère.
Maria Magdalena, met loshangend haar en pot met zalf, is opvallend elegant gekleed in haar jurk met een vierkante halslijn en uitgesneden mouwen.

Sablières

Speciale aandacht verdienen de sablières binnen in de kerk. Deze zijn o.a. versierd met gezichten en hoornen van overvloed. De beelden (blochets) stellen gewone mensen, engelen en apostelen voor.

Hedendaagse beelden
Een tweetal beelden zijn hedendaags. Na de restauratie van de dakconstructie in de jaren 2009 tot 2012 kregen respectievelijk mevrouw De Ponthaud, hoofdarchitect en de heer Jean-Pierre Breton, burgemeester van Sizun in die tijd hun eigen beelden. Mevrouw De Ponthaud houdt onder andere de bouwplannen, een potlood en een duimstok vast. De burgemeester omarmt een maquette van de kerk met omringden huizen.

Engelen met passiewerktuigen
De consoles op de sablières zijn voor een deel beelden van engelen die passie- of lijdenswerktuigen dragen. Hieronder een aantal voorbeelden. Bij de foto’s ontbreken in ieder geval die van de engelen met de volgende voorwerpen: kruis, doornenkroon, roede en ladder. Meer informatie is te vinden in het blog van Jean-Yves Cordier.