Laatst bijgewerkt op 19 maart 2026
De enclos paroissial van Lampaul-Guimiliau doet nauwelijks onder voor die van Guimiliau en Saint-Thégonnec. Er was in de glorietijden tijdens de 16e en 17e eeuw dan ook veel wedijver tussen deze plaatsen alsook met andere plaatsen met een enclos zoals Pleyben, Sizun en Commana. Lampaul-Guimiliau dankte haar welvaart vooral aan de leerlooierij. In 1799 waren er 49 leerlooierijen, in 1876 nog 25 en 9 in 1901. De laatste werd in 1986 gesloten.
De enclos
- De Triomfpoort of Triomfboog die toegang geeft tot de enclos is uit 1669. Van de oorspronkelijke poort is nog een boog over tussen twee losstaande kolommen. Bovenop staat een Christus aan het kruis, omringd door de Maria en Johannes.
- Het ossuarium is nu een kapel gewijd aan de Heilige Drie-eenheid. Binnen vinden we een altaar met een retabel met gedraaide zuilen, gewijd aan de Heilige Drie-eenheid. In de zijnissen staan de heiligen Rochus en Sebastiaan. Een sleutel die aan het paneel hangt, symboliseert eveneens de Drie-eenheid. Onder het altaar is een crypte met oorspronkelijk de beeldengroep rond de graflegging. Die staat nu in de kerk.
Lampaul-Guimiliau – enclos paroissial deel van de calvaire door Moreau.henri
- De calvaire uit de 18e eeuw is vrij eenvoudig met drie kruizen op één arm. Twee engelen, afgebeeld in het midden van de arm, vangen het goddelijke bloed op in een kelk. Onder de goede dief houdt een engel een schild op zijn borst. Onder de boze dief trekt een demon aan een touw dat om zijn voeten is gewikkeld.
De kerk
De Notre Dame is gebouwd in de 16de en 17de eeuw. Aan de buitenkant valt op dat de toren een stuk mist. Door blikseminslag in 1809 is er een stuk van 18 meter vanaf geslagen. De rest werd afgedekt met een loden kap. Binnen valt vooral het vele en mooie houtsnijwerk op.
De kerk is waarschijnlijk gesloten op zaterdagen en zondagochtend.
De gloriebalk (poutre de gloire)
De ‘poutre de gloire’ uit de 16de eeuw (gloriebalk in een vrije vertaling) die het koor scheidt van het schip, is een fraai voorbeeld van Bretons houtsnijwerk. Naast de gekruisigde Christus waar engelen het bloed opvangen (schipzijde) zien we beelden van Maria en Johannes. Op de balk vind je verder scènes uit het passieverhaal. Aan de koorzijde vormen de sibillen, priesteressen van Apollo, het kader voor de Annunciatiegroep.
Overige bezienswaardigheden
- Altaarstukken of retabels: het koor en de apsis verdwijnen onder de grote altaarstukken, gescheiden door houten panelen met rijke sculpturen, allemaal beschilderd en grotendeels verguld. Er is een overvloed aan zuilen, kroonlijsten, nissen, beelden en figuren die samen een harmonieus geheel vormen van pracht en praal. Let vooral op de expressieve gezichten van de vergulde en gekleurde beelden, levensecht en gedetailleerd.
- Opmerkelijk is het retabel met Johannes. Een gebeeldhouwd paneel uit de 17e eeuw stelt ‘de val van de gevallen engelen’ voor: de aartsengel Michaël slaat met zijn zwaard de naakte, sensuele en verwarde lichamen van de demonen neer.
- De preekstoel (1759) heeft reliëfs van de vier evangelisten en vier kerkleraren.
Beeldengroep van de graflegging door Antoine Chavagnac (1676).
- De beeldengroep van de graflegging, uit 1676, met negen levensgrote figuren, werd in tufsteen gebeeldhouwd door Antoine Chavagnac, beeldhouwer van de Marine in Brest. Meer of de graflegging en deze in het bijzonder over een speciale pagina over de graflegging.
- Het schilderij van de Geboorte van Maria, een zeldzame voorstelling, is uit de 17e eeuw. We zien Joachim, de gelukkige vader, die zijn vrouw Anna geluk wenst, terwijl de vroedvrouwen Maria baden
- Het glas-in-loodraam van het hoofdraam dateert uit de 16e eeuw, maar het zijn losse elementen, ze vormen geen eenduidige afbeelding. Het is gemaakt van de restanten van verschillende kapot geslagen ramen tijdens de Franse Revolutie.
- De doopvont is uitgevoerd in een barokstijl. Sierlijk zijn de acht gedraaide zuilen. Het baldakijn op de top heeft twee etages en een koepel. Beelden versieren het baldakijn. De vaandels met Paulus en Maria zijn gemaakt met borduurwerk van gouden zilverdraad en stammen uit respectievelijk 1634 en 1667. Zij worden in processies meegedragen.
- De vaandels behoren tot de mooiste en oudste (1658) van Bretagne, een geschenk van de Broederschap van het Allerheiligste Sacrament. Eén ervan toont Sint Miliau als Prins van Cornwall.
- De zijportiek, in graniet, in gotische stijl, daterend uit 1533, toont de beelden van de twaalf apostelen.
De geboorte van Maria in de kerk van Lampaul-Guimilliau.
- Het schilderij van de Geboorte van Maria, een zeldzame voorstelling, is uit de 17e eeuw. We zien Joachim, de gelukkige vader, die zijn vrouw Anna geluk wenst, terwijl de vroedvrouwen Maria baden
De bron van de Notre-Dame bevindt zich buiten de omheining en is verborgen in het groen. Het water is goed tegen jicht en reuma.
In de omgeving zijn nog een drietal bronnen: die van Sainte-Anasthasie, Saint-Pol en Sainte-Anne.
Chapelle en Fontaine de Sainte-Anne
Ten zuiden van Lampaul-Guimiliau ligt de kapel Sainte-Anne. De kapel is gebouwd van leisteen in de vorm van een Latijns kruis. Op de twee puntgevels en op de aangrenzende calvaire is het wapen van de familie Brézal gegraveerd. In de kapel staat een beeld van Anna-te-drieën: Anna, haar dochter Maria en het kindje Jezus. Dichtbij dit kerkje is de bron van Sainte-Anne.
Dit kerkje is geopend in de zomer.
Fontaine de Sainte-Anasthasie
Lampaul-Guimiliau : de bron van Sint Anastasia
Ten noorden van Lampaul-Guimiliau vind je de bron van Sint Anasthasia (bij Traoun-Louarn). Aan deze bron is een legende verbonden. De heilige Anasthasia zou een prinses zijn geweest, een dochter van de heer van Coat-Meur. Die heeft haar onthoofd omdat ze de man had afgewezen die haar vader voor haar had uitgezocht.
Sint Anastasia werd in de 19e eeuw de beschermheilige van journalisten en schrijvers. Aan het begin van de vorige eeuw werd ze ook aanbeden door moeders van kinderen die langzaam konden lopen. Sinds de brede invoering van het onderwijs is de fontein nog steeds een populaire plek om succes te wensen bij examens.